Een goedenmiddag ochtend avond nacht allemaal..
Wat tijd betreft kan ik kort zijn: Totaal de kluts kwijt. Heb ik zin in ontbijt krijg ik lasagna voor mijn neus, wil ik avondeten krijg ik een broodje. Maargoed! Ik ben er! Elk stukje lichaam van mij is gezond aan de andere kant van de wereld gekomen. De vliegreis was wel met enorme ups en downs.. (letterlijk.) Van Amsterdam naar Londen ging prima, ik zat tussen 2 typische Engelse zaken-mannetjes in, en die sliepen al voordat we waren opgestegen.Van Londen naar Singapore was ook prima, vooral veel geslapen. En Singapore, wou! Wat een ontzettend verzorgde schone stad. (kan ook niet anders, als je opgepakt kan worden voor kougum op de grond gooien..) maar heet!.. Jeetje, alsof je een turks stoombad instapt. We kwamen daar een uur of 9 savonds, en we zijn nog flink de stad in geweest. Echt een super fijne, zwoele avond, met overal leuke bandjes op straat en een buiten bioscoop, overal water fonteintjes (ook gewoon op de stoep.) De volgende dag kregen we een tour, wat ik heel mooi vond was de tropische tuin, na zo lang vliegen is het heeerlijk omeven in eensoort van 'in the jungle' te zitten met de geur van bomen en het geluid van vogeltjes om je heen enverder niks.

Maar ik dwaal af, de vliegreis. Van Singapore naar Sydney was echt super vervelend. We were all shooked up. Zou Elvis gezegt hebben. Maar echt 5 uur lang (van de 7) enorme turbulentie. Van dat soort turbulentie dat iedereen roept : ooehh. En aah.. En dat je haar een stukje omhoog vliegt, of beter gezegt, het vliegtuig een stuk omlaag.

Ikwas dan ook super blij om in Sydney aan te komen, een enorm vliegveld helemaal wit en strak. Daar heb ik de groep gedag gezegt en ben ik in mijn eentje verder gegaan. Ik moet zeggen dat ik inmiddels erg moe was en me steeds afvroeg waar ik in hemelsnaam mee bezig was.Ik was inmiddels ook helemaal in paniek over het vliegen.. Het toppunt was: Ik hoorde een raar geluid, en ik dacht: Onee Onee zie je wel, er is iets mis met de motor!! Dit gaat fout!! Bleek het de buurman te zijn die zijn neus aan het snuiten was.... Hoezo paniek..?

Eenmaal geland begon de tornado van indrukken mensen en plannen. In de bus naar het hostel zaten 2 backpackers die naar hetzelfde hostel gingen, met zijn 3en hebben we de stad even verkent (naja een een tiende deel, want Auckland is groot...) Het hostel is echt HUGE. Heeel veel backpackers, kamers, lounge banken enz enz. Maar ik was te moe om daar enthousiast van te worden gister. Dus ben vroeg gaan slapen en vanochtend voelde ik me weer goed. Was benieuwd wie er bij me op de kamer sliepen, (dat zie je namelijk niet in het donker) maar om 7 uur sochtens werd kamergenoot Dan (een jongen uit America) wakker en vertelde dat hij een bustour ging doen, dus ik dacht okeee, mag 'k mee? En zo zat ik om 9 uur in een bus met een hele gezellige groep, en een leuke chauffeur. Dan ging Bungeejumpen , iemand anders skydiven, (tijdens de bus tour) en ik..? Ik heb er fotos van gemaakt. ja sorry jongens,maar van een brug afspringen ging me vanochtend nogeven te ver.

Vanavond/morgen moet ik even gaan bedenken wat ik ga doen. Er is zooo veel leuks, zoo veel mensen met wie je mee kunt, baantjes die je kunt doen,bustouren, surf plekken, geen idee nog! Ik hou het even bijnu, en dat betekent met 2 anderejongensnaar de supermarkt om vervolgens te gaankoken. Heel normaal dus.

Liefs!

P.S Ik heb nog niet uitgevonden hoe ik de fotos moet uploaden, en daar heb ik even geen tijd voor. Z.S.M staan ze erop!